شما اینجا هستید
اجتماعی » استهزا کنندگان نمیتوانند سرانجامی به جز خفت داشته باشند

احسن نیوز:

محمدامین حیات مقدم پژوهشگر تاریخی :

یکی از روشهای مشرکان در برخورد با رسول خدا برخوردهای استهزایی با آن حضرت بود.مشرکان بدنبال این مساله بودند که وجهه رسول خدا را در بین مردم از بین ببرند و مشرکان به دنبال تحقیر بودند.این استهزا و برخورد های روانی با رسول خدا توسط سیره نویسان و مورخین ثبت شده است.

برخی از سیره نویسان و یا مورخین نوشته اند پیامبر که در اوج مهربانی و اخلاق قرار داشت ایشان را نفرین کرد.حتی آمده است که ابو لهب به پیامبر خدا کذاب گفته اشت.آزار ابو لهب و همسرش ام جمیل به قدری زیاد بود که در قرآن آمده است : دست های ابو لهب بریده باد و هلاک بر او باد…

خداوند همسر ابو لهب را حمالته الحطب نامید.سوره همزه نیز در رابطه با همین استهزا کنندگان آمده است.حتی در تاریخ آمده که به رسول خدا کذاب ساحر و مجنون گفته اند .مشرکان به پیامبر خد جن زده هم میگفتند.البته در تاریخ استهزا فقط مختص رسول خدا و حضرت محمد نبوده و متاسفانه در مورد سایر پیامبران نیز بوده است و مشرکان به صورت های مختلف این حرکات زشت را انجام میدادند.

حتی سوره کوثر نیز در خصوص یکی از موارد استهزا بوده است که پیامبر را چون فرزند پسر نداشت ابتر میخواندند.

سوره همزه به صورت ذیل آمده است که سوره ای مکی است :

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند بخشنده مهربان

وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ ﴿۱﴾

واى بر هر بدگوى عيبجويى (۱)

الَّذِي جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُ ﴿۲﴾

كه مالى گرد آورد و برشمردش (۲)

يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ ﴿۳﴾

پندارد كه مالش او را جاويد كرده (۳)

كَلَّا لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ ﴿۴﴾

ولى نه قطعا در آتش خردكننده فرو افكنده خواهد شد (۴)

وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحُطَمَةُ ﴿۵﴾

و تو چه دانى كه آن آتش خردكننده چيست (۵)

نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ ﴿۶﴾

آتش افروخته خدا[يى] است (۶)

الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ ﴿۷﴾

[آتشى] كه به دلها مى ‏رسد (۷)

إِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ ﴿۸﴾

و [آتشى كه] در ستونهايى دراز آنان را در ميان فرامى‏ گيرد (۸)

فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ ﴿۹﴾

در ستونهاي كشيده و طولاني! (۹)

سوره هُمَزَه یا لُمَزه صد و چهارمین سوره قرآن کریم و جزو سوره‌های مکی  است که در جزء سی‌ام قرآن کریم است. «همزه» و «لمزه»» به معنای عیب‌جو و بدگو میباشند خداوند در این سوره مال‌اندوزانی را که با عیب‌جویی از مردم می‌خواهند بر آنان برتری بجویند، تهدید به آتش خُردکننده می‌کند.

برخی گفته اند که این سوره به این دلیل نازل شده بود که عده ای به دنبال ترور شخصیت پیامبر بودند در اینجا بود که خداوند سوره همزه را نازل فرمود.

حقارت و ذلت عیب جویان و استهزا کاران در آخرت از این سوره نتیجه گرفته میشود.

در هر صورت انسانهای مشرک و بی دین به دنبال استهزا هستند و مومنان به دنبال اخلاق مداری میباشند. ما میتوانیم این چنین برداشت کنیم که طبق سوره همزه خداوند فرموده است که شخصیت استهزا کنندگان خورد میشود.و افرادی که به دنبال تهمت زدن و عیب جویی و مسخره و تحقیر مومنان بودند از سمت خدا و پیامبر نفرین و لعنت شده اند.

پایگاه خبری احسن نیوز | خبری | تحلیلی| تبیینی| مطالبه گری